پروردگارا!

یاری ام ده تا افتاده ی تو نشوم، که دیگر کسی را یارای برگرفتنم نباشد؛

تو مرا از خاک، بلندی ببخشای که دیگر کسی را توان افکندنم نباشد؛

دیده ام را بر الطافت بگشای و بر زشتی ها ببند، و دستم را از آنچه ناپسند توست، کوتاه بدار؛

دستگیرم شو تا شعاعی از خورشید مهرت بر من بتابد، که بی نور تو من به چشم هیچ کس نمی آیم.

پس مرا شوری عطا کن تا با همه تقصیر، سراپا غرق امید، روی به درگاهت آورم...